Menu

فایل پژوهش: پایان نامه ارشد رشته مدیریت بازرگانی : ارزیابی عملکرد شعب بانک کشاورزی استان گیلان

0 Comment

با عنوان :  ارزیابی عملکرد شعب بانک کشاورزی استان گیلان

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد رشت

دانشکده تحصیلات تکمیلی – گروه مدیریت بازرگانی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.A )

عنوان

“ارزیابی عملکرد شعب بانک کشاورزی استان گیلان با بهره گیری از تکنیک تحلیل پوششی داده‌ها”

استاد راهنما

مریم حسن زاده

پایان نامه

بخش هایی از متن پایان نامه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده

ارزیابی عملکرد یک واحد تصمیم گیرنده در تقابل با واحدهای تصمیم گیرنده دیگر، فرآیندی رقابتی می باشد که این ارزیابی توسط مدل های تحلیل پوششی داده ها به گونه دقیق و منظم و با پیشنهاد راهکارهای بهبود در کارایی، ارائه می گردد. پس از تعیین عملیاتی ورودی ها و خروجی های پژوهش، با بهره گیری از روش برنامه ریزی خطی ناپارامتریک (DEA)، کارایی فنی 32 شعبه از شعبات بانک کشاورزی استان گیلان، با فرض بازدهی متغیر نسبت به مقیاس و در حالت ورودی محور مطالعه شده می باشد. تحلیل پوششی داده ها (DEA) یک تکنیک غیرپارامتری برای اندازه گیری کارایی نسبی واحدهای تصمیم گیرنده (DMU) می باشد که در آن امکان بهره گیری از چندین ورودی و چندین خروجی هست. در مدل DEA با تشکیل مدل های برنامه ریزی خطی مناسب، کارایی هریک از واحدهای تصمیم گیرنده محاسبه می گردد. بر اساس نتایج بدست آمده از مدل بازدهی ثابت (CCR)، تعداد 9 شعبه (رشت، کلاچای، پره سر، سنگر، چابکسر، منجیل، خشک بیجار، صومعه سرا و رستم آباد) از 32 شعبه مورد مطالعه از بین شعبات بانک کشاورزی استان گیلان، کارا (کارایی برابر یک) بوده اند. اما زمانی که بازدهی متغیر باشد، علاوه بر شعبه های کارا در بازدهی ثابت، شعبه های تالش، فومن، رضوانشهر، لشت نشاء، زیبا کنار، مدیریت گیلان، لوشان و واجارگاه، نیز کارا می باشند و سایر شعبه ها در هر دو حالت بازدهی ثابت و بازدهی متغیر، غیر کارا می باشند. میانگین کارایی شعبه ها ی ناکارا برابر با 0.889 می باشد و این بدین معناست که شعبه های ناکارا به گونه میانگین می توانند با 89 درصد از منابع خود، همان سطح جاری محصولات را داشته باشند.

کلمات کلیدی: ارزیابی عملکرد، تحلیل پوششی داده ها، کارایی

فهرست مطالب

چکیده 4

فصل اول: کلیات پژوهش. 10

1-1مقدمه. 10

1-2 اظهار مساله. 11

1-3 اهمیت موضوع و انگیزه انتخاب آن. 14

1-4 چهارچوب نظری پژوهش.. 15

1-5 اهداف پژوهش. 16

1-6 سوالات (فرضیه های) پژوهش. 17

1-7 تعریف مفهومی و عملیاتی متغیرهای پژوهش. 17

1-7-1) ارزیابی عملکرد 17

1-8 قلمرو پژوهش. 17

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

1-8-1قلمرو موضوعی. 17

1-8-2 قلمرو مکانی. 18

1-8-3 قلمرو زمانی. 18

فصل دوم: مروری برادبیات پژوهش و پیشینه پژوهش. 19

2-1مقدمه. 19

2-2تعریف ارزیابی عملکرد 20

2-3 اهمیت ارزشیابی عملکرد 21

2-4 اهداف ارزیابی عملکرد 22

2-5 مزایا و معایب ارزیابی عملکرد 22

2-6 فرآیند ارزیابی عملکرد 24

2-7 اصول حاکم بر ارزیابی عملکرد 26

2-8 سیستم های ارزیابی عملکرد سنتی و جدید. 27

2-9 ابعاد ارزیابی عملکرد 30

2-10 مفهوم کارایی و انواع آن. 31

2-10-1 انواع کارایی. 32

2-10-2 انواع کارایی از نظر فارل. 34

2-11 تفاوت بهره وری و کارایی. 36

2-12 روش های معمول در اندازه گیری کارایی. 39

2-12-1 روش های تحلیل نسبت.. 39

2-12-2 روش طریقه. 40

2-12-3 روش درصد. 40

2-12-4 روش مقایسه. 40

2-12-5 روش شاخص… 40

2-12-6 روش تحلیل مرزی.. 41

2-13 اندازگیری کارائی ازطریق تابع مرزی تصادفی. 45

2-13-1 مدل مرزی معین و آماری 45

2-13-2 تابع تولید مرزی تصادفی. 45

2-14 اندازه گیری کارایی به روش تحلیل پوششی داده ها (DEA) 49

2-15 مزایا و معایب تحلیل پوششی داده ها 56

2-16 مفاهیم ورودی و خروجی. 57

ورودی ها و خروجی های پژوهش شامل. 58

پیشینه پژوهش. 58

فصل سوم: روش اجرای پژوهش. 66

3-1 مقدمه. 66

3-2   نوع پژوهش. 67

3-3جامعه پژوهش. 68

3-4 نمونه پژوهش. 68

3-5 روش جمع آوری اطلاعات.. 68

3-6 ابزار گردآوری اطلاعات.. 69

3-7 روش تجزیه و تحلیل اطلاعات.. 70

3-8 فرایند پژوهش. 70

3-9 روش تجزیه و تحلیل داده ها 71

3-9-1مدل های پایه ای تحلیل پوشی داده ها 72

مدل CCR. 72

مدل BCC.. 73

فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها 74

4-1 مقدمه. 75

4-2 روش تجزیه و تحلیل اطلاعات.. 75

4-3 شناسایی نهاده ها و ستانده های پژوهش. 76

4-4 مطالعه نتایج با مدل CCR.. 80

4-5 مطالعه نتایج با مدل بازدهی متغیر نسبت به مقیاس(BCC) 82

4-5-1 مطالعه کارایی مقیاس.. 83

4-6مجموعه مرجع. 86

4-7 مازاد عامل تولید(Is) و مازاد محصول(Os) 92

فصل پنجم: نتیجه گیری و پیشنهادات.. 101

5-1 مقدمه. 101

5-2 پاسخ به پرسش های پژوهش… 102

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

5-3 نتیجه گیری.. 106

5-4 پیشنهاداتی بر مبنای یافته های پژوهش… 109

5-5 محدودیت های پژوهش. 110

5-6 پیشنهاد برای تحقیقات آتی. 111

منابع. 111

پیوست.. 118

1مقدمه

عصر کنونی که محققان آن را فرامدرن نامیده اند، دارای ویژگی تغییر مداوم و پیچیدگی ساختارهاست. در چنین شرایطی، تنها مدیرانی می توانند با موفقیت اقدام نمایند که اطلاعات مناسب و به روز و جامعی را از نحوه عملکرد سازمان خود داشته و تصمیمات درست و به موقعی را برای بهبود مداوم آن، متناسب با تغییرات موجود اتخاذ نمایند (صارمی و ملایی، 1382، 31). با گسترده تر شدن سازمان ها و افزایش دامنه نظارتی مدیران، ارزیابی و کنترل واحدهای سازمانی به ضرورتی برای مدیران تبدیل می گردد (صالحی صادقیانی و همکاران، 1387، 75) که این امر، بدون ارزیابی کارایی شعب تحت نظارتشان امکان پذیر نیست. به علاوه، مدیریت بانک ها همواره با در نظر داشتن شرایط اقتصادی حال و آینده، مجبور به اصلاح و بهبود خدمات بانکی، ارزیابی، بودجه بندی، نوآوری در ارائه خدمات، رقابت با سایر بانک ها و در نهایت، افزایش کارایی در میان واحدهای تحت سرپرستی خود می باشند.

   به این مقصود لازم می باشد از کارایی شعب خود اطلاع داشته باشند و علل کارایی و ناکارایی آنها را مطالعه کنند و با برنامه ریزی مناسب به اصلاح و هدایت واحدهای ناکارا بپردازند. بدیهی می باشد که با انجام این کار، می توان انتظار داشت که زیان های ناشی از عدم کارایی به حداقل ممکن برسد و در مجموع سیستم بانکی کشور کاراتر گردد ( احمدپور، 1385، 2).

1-2 اظهار مساله

در دهه های اخیر، رشد روز افزون جمعیت از یک سو و کمیابی منابع اولیه و نیز هزینه های بالای فن آوری های جدید از سوی دیگر، باعث شده می باشد تا راهکارهای بهره گیری بهتر از منابع موجود، مورد توجه واحدهای اقتصادی قرار گیرد. بر این اساس، شناخت مفهوم کارایی و اندازه گیری میزان آن در سازمان ها و بنگاه های اقتصادی امری ضروری به نظر می رسد. مسلما بدون در دست داشتن الگویی برای ارزیابی فعالیت های صورت گرفته، بسیاری از منابع موجود هدر رفته و رسیدن به اهداف و برنامه های سازمانی نیز با مشکل جدی مواجه خواهد گردید.

بانک ها و موسسات مالی و اعتباری تأثیر بسیار مهمی در پیشرفت و توسعه اقتصادی هر کشور اعمال می نمایند. در حال حاضر با در نظر داشتن تعداد قابل توجه بانک ها و موسسات مالی و اعتباری در کشور، همچنین با در نظر داشتن طریقه خصوصی سازی بانک های دولتی و نیز تبدیل تعاونی های اعتبار و موسسات مالی اعتباری به بانک، ارزیابی عملکرد آنها اهمیت ویژه ای پیدا کرده می باشد.

از این رو، دستیابی به مدیریت کارآمد نهاده های تولید در راستای تامین نیازهای رو به تزاید و بهره مندی از توجه سیستمی و نیز در اختیار داشتن ابزارها و امکانات مناسب برای سنجش عملکرد واحدهای مختلف، امری ضروری و اجتناب ناپذیر می باشد.

   ایران کشوری در حال توسعه می باشد و به همین دلیل مهمترین مساله آن کمبود تولید و رشد اقتصادی اندک می باشد. یکی از ریشه ها و علت های عمده چنین وضعیتی پایین بودن سطح کارایی فنی در تولید و عدم بهره گیری از عوامل تولید به خصوص در بخش صنعت می باشد. دستیابی به تولید بیشتر و رشد اقتصادی بالاتر، بدون افزایش امکانات فیزیکی و مصرف نهاده ها، غیر از از طریق افزایش کارایی امکان پذیر نیست. علاوه بر آن شناخت منابع و امکانات، لازمه برنامه ریزی می باشد. امروزه بسیاری از کشورها به مقصود تقویت زیربناهای اقتصادی، رهایی از وابستگی، رفع عدم تعادل های منطقه ای و در نهایت رسیدن به توسعه پایدار، بسیج منابع و به خصوص تخصیص ها و تصمیم سازی های مدیریتی، نیازمند شناسایی امکانات و منابع خویش هستند (امامی و همکاران، 1388، 163).

   در میان صنایع مختلف، صنعت بانک داری به ویژه در دوران اخیر از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد؛ زیرا که انجام هر فعالیت اقتصادی مستلزم وجود نهاده هایی می باشد و بدون شک یکی از مهمترین آنها، نهاده سرمایه می باشد که تامین آن برای ایجاد و بقای فعالیت های اقتصادی نیازمند وجود شبکه بانکی کارآمد می باشد.

   افزایش رقابت در صنعت بانکداری و حضور بخش خصوصی در این عرصه، مدیران بانک را به انتخاب مقیاس مناسبی برای انجام خدمات بانکی واداشته می باشد؛ به طوری که آنها همواره به ارزیابی عملکرد سیستم بانکی خود پرداخته و راهکارهای لازم را برای ارتقای آن اتخاذ نموده اند. روش ارزیابی بانک ها و شعب بانکی در طول زمان دچار تغییر و تحولات زیادی شده می باشد. در روش های سنتی ارزابی عملکرد نظام بانکی، معمولا از شاخص های مالی بهره گیری می گردد. این شیوه ارزیابی عملکرد که هم اکنون نیز در سطح بانک ها رایج می باشد، دارای نقاط ضعفی می باشد که عبارتند از:

الف) درجه بندی و ارزیابی کارایی شعب، صرفه نظر از شیوه اجرا، صرفا بر پایه ستانده های شعب انجام می پذیرد و منابع مورد بهره گیری شعبه مانند کارکنان، ساختمان و دارایی های دیگر تاثیری در درجه آن نخواهد داشت. این رویه، نوعی چشم پوشی از هزینه های شعبه به شمار می رود که در نتیجه آن، اتلاف منابع از نظر دور می ماند و در خصوص تشخیص ناکارایی ها و شیوه تخصیص منابع، کمک چندانی به مدیران و کارشناسان نمی کند.

ب) شیوه های مرسوم و رایج درجه بندی و ارزیابی کارایی، در بیشتر موارد تجربی می باشد و از چارچوب علمی برخوردار نمی باشد. در روش های معمول، برای به دست آوردن امتیاز شعب برای هریک ار فعالیت های متنوع بانکی، شاخص هایی تعریف و با در نظر گرفتن ضرایبی، ترکیب می گردد. ضرایب پارامترها، عموما با در نظر داشتن سودآوری یا تأثیر مدیران شعب در افزایش آنها تعیین می گردد. این ضرایب شیوه ترکیب شاخص ها و نحوه تجزیه و تحلیل آنها، همه قابل بحث اند و هیچ یک خالی از اشکال نیست.

ج: بر اساس درجه بندی بر مبنای مقایسه دستاوردهای حاصل از فعالیت های بانکی در شعبه با در نظر داشتن متنوع بودن فعالیت های اقتصادی شعب و عدم امکان مقایسه چند نوع ستانده به گونه همزمان با بهره گیری از روش های فعلی ناممکن و یا بسیار دشوار می باشد. از این رو بهره گیری از مدلی که بتواند به مقصود درجه بندی شعب ستانده های یک سیستم را به گونه همزمان در نظر گرفته و ترکیب نماید، امری اجتناب ناپذیر می باشد(قاسمی و همکار، 1388، 30).

   گفتن واژه های کیفی از قبیل ” عالی، خیلی خوب، متوسط، ضعیف و خیلی ضعیف” بدون وجود اعداد کمی، جایگاهی در مدیریت جدید ندارد. کمی کردن فاکتورهای کیفی، بخصوص در مورد کارایی، در جوامع و واحدهای اقتصادی مانند بانک ها، نیاز به بهره گیری از روش های علمی و نو در برآورد کارایی را الزامی می سازد ( احمدپور، 1385، 3). یکی از روش های جدید در مطالعه کارایی بانک ها، “تحلیل پوششی داده ها” می باشد. بهره گیری از روش DEA از سال 1978 آغاز شده اما آنچنان گسترش یافته که تا سال 1999 بیش از 400 مقاله، کتاب و رساله دکتری با کمک آن تدوین شده و این رقم، در سال 2005 به بیش از 2200 عنوان رسیده ( دادگر و نیک نعمت، 1386، 13). تحلیل پوششی داده ها، یکی از روش های معتبر در اندازه گیری کارایی نسبی موسسات مشابه، بر اساس ورودی ها و خروجی هاست. مدل های DEA، میزان توانایی هر واحد تصمیم گیرنده (DMU) در تبدیل ورودی ها به خروجی ها را ارزیابی می کند که این میزان توانایی، ” کارایی” نامیده می گردد. به عبارت دقیق تر، در این گونه مدل ها با در نظر داشتن جایگاه واحدهای مورد مطالعه، آغاز مجموعه امکان تولید را مشخص می سازد. این مرز نشان دهنده جایگاه بهترین تبدیل ورودی ها به خروجی هاست. این مرز را مرز ” کارا” گویند. سپس ارزیابی واحدها بر اساس فاصله آنها از این مرز، انجام می گردد و راهکارهای بهبود کارایی، بر مبنای نزدیک شدن به مرز انجام می گیرد. در تحلیل پوششی داده ها، به دلیل عدم بهره گیری از تابع تولید، هیچگونه پیش داوری از قبل بر روی موسسات مورد مطالعه اعمال نمی گردد و لذا مدل های DEA، به سبب بهره گیری از فرضیات کمتر در طریقه ارزیابی موسسات، جایگاه خاصی نسبت به مدل های مشابه پیدا کرده اند(علیرضایی و همکاران، 1387، 265).

   زیرا همه شعبات یک بانک کارآ نیستند و دانستن این مطلب که کدام شعبه کارآ و کدام شعبه ناکارآ بوده و عامل ناکارآیی را مشخص نموده ، محقق برآن گردید تا به پژوهش حاضر اقدام نماید.

 تعداد صفحه :154

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

برچسب‌ها, , , , ,